Als thee naar warm water smaakt

als thee naar warm water smaakt

idem dito voor soep

is eten niet meer leuk

je valt vanzelf af

tien dagen quarantaine

lege agenda

nergens naartoe

en nergens zin in

huilende hond

maakt me horendol

geef mij maar stilte

die is vaak al oorverdovend genoeg

de gedachten blijven stromen

renovatie badkamer boven

wie besmette mij, en wie besmette ik?

eigen immuniteit verzwakt door diëten of griepvaccin?

deltavariant

gij lelijk beest

verdwijn van deze aardbol

laat ons mensen toch gerust

iets aan den lijve ondervinden

brengt het meest duidelijkheid

voor onze zieken moeten we zorgen

torenhoog respect voor wie dit elke dag doet

Die eet, en ik?

Wanneer m’n weegschaal begin september het getal 85 toonde, besliste ik dat ik moest ingrijpen.

Sinds 20 september laat ik me nu begeleiden door een diëtiste. Ik noteer en weeg nauwgezet wat ik allemaal eet en drink.

Toegegeven, de eerste dag van m’n klassiek dieet van 1200 kcal was ik pissed off : geen nootjes, geen kaas, geen zoetigheden, … allemaal dingen die ik heel graag lust! Grr…

Nu ik die lekkernijen zo goed als helemaal niet meer eet, en wat meer beweeg (ik wandel en fiets dagelijks), beloont m’n weegschaal me. Deze morgen was ik supercontent met m’n 79,9!

Wat heb ik allemaal veranderd aan m’n eetpatroon? Naast het schrappen van calorierijke noten en desserts, eet ik veel meer fruit.

Ik drink ook meer : water, thee of koffie.

Soms beweeg ik voor ik ontbijt. Deze week stapte ik ’s morgens om 7 uur, en ja, het is dan nog pikdonker, 4600 stappen! Een opgave, maar het lukt me steeds beter : uiteindelijk moet ik nu al 5 kilo minder meedragen.

Ik geniet ook meer van alles wat ik eet : groenten, omeletjes, soep, …
Alles smaakt me beter!

Denk ik dat ik dit dieet nog lang zal volhouden?
Ja!
Ik voel me fitter, energierijker, beter, dus waarom zou ik dat willen veranderen?

Je bent wat je eet, ik ondervind dat dit werkelijk zo is.

Misschien kan ik met dit schrijven ook anderen aanzetten om wat meer op hun voeding en beweging te letten : doen!

Duik in het verleden of blik op de toekomst

Waarom ben je bang voor morgen,
was het gisteren dan zoveel beter?

Ik geef toe dat ik eerder melancholisch ingesteld ben. In gedachten ben ik heel dikwijls in het verleden. Ik hou er van om foto’s te maken om die herinneringen te koesteren.

Denk ik veel aan de toekomst?
Nee, wat me morgen te wachten staat, laat ik zomaar op me afkomen.
Ik maak weinig plannen, denkend aan m’n moeders wijze woorden : ‘vele schikken, veel mis’.

Maar misschien mag het toch anders…
Bang voor morgen ben ik niet. Toch is er een schaduw waartegen ik me verzet…

Daarom ben ik blij met m’n ‘watervogel-kaart’ die me deze week aan het denken zette…

Zie de schaduw waartegen jij je verzet, erken je onsterfelijke ziel,
schenk aandacht aan je dromen en overwin je in de geest gecreëerde beperkingen.
Te lang heb je jezelf opgesloten, verbreed je horizon, ga op avontuur, experimenteer,
verleg je grenzen, los van of het nu sociaal aanvaard is, of niet.
Je hebt geen goedkeuring nodig.
Je gidsen beschermen alles wat nieuw is met de zorg en zachtheid die voor jou nodig is.
Denk dus aan jezelf, verander jezelf, ontdek nieuwe vermogens.
Benut ten volle al je talenten, je kan veel meer dan je denkt.
Weet dat het fantastisch zal zijn.
Je zal plezier hebben, je vrij voelen, je zal stralen van geluk,
waardoor al je doelen mogelijk worden.

Dromen van ‘Wat als ik …’ lukt me niet goed. Ik heb nooit veel fantasie gehad.
M’n nuchtere aard brengt me steeds weer met m’n beide voeten op de grond.

Ik vind het nog steeds belangrijker om te leven in het nu.
Een goede balans vinden in koesteren en dromen is de beste tussenweg, denk ik.

Mijn tanka over deze mijmering:

Heb jij een voorkeur:

duik in het verleden of

blik op de toekomst?

Ik kies leven in het nu.

Gisteren… Morgen? Vandaag!

Wereldwoude web

Wie naar buiten kijkt, droomt.

Wie naar binnen kijkt, ontwaakt.

Carl Gustav Jung

Of had je het net andersom verwacht?
Ik dacht ook eerst _ als ik ’s morgens wakker word en door het raam kijk, ontwaak ik,
ervoor heb ik de hele nacht gedroomd… _

Maar dan moet je echt eens een bosbad nemen, of aan meditatie of eutonie doen:
door het stil te maken in jezelf kom je tot inzichten.

Ik schreef over ‘loslaten’ het volgend elfje :

loslaten
geen gedoe
niet meer piekeren
in en uit ademen
gewoon jezelf zijn
zalige rust
meditatie

Wij drieën

Op vrijdag 24 september verenigden we
(na 2 jaar Corona) de drie zussen Rotsaert.
Berthilde is 92, Aline 79 en Liliane 86 jaar.

Het doet me nadenken over hoe en waar ik over
pakweg 25 jaar met m’n twee jongste zussen op
de foto zal staan.
Wij verschillen telkens ongeveer drie jaar.
Ik ben, net als m’n schoonmoeder, de middelste van leeftijd.

Deze foto is zo’n 55 jaar geleden genomen voor ons ouderlijk huis.
Maar waar zal ik over 25 jaar verblijven? Ook in het woon- en zorgcentrum Mariawende?
Ik kan me wel voorstellen dat Riet nog de fitste van ons drieën zal zijn. En dat zij nog steeds zelfstandig alleen thuis zal wonen. Gerd zal misschien ook wel nog thuis voor haar man zorgen, of omgekeerd?
In ieder geval hoop ik dat iemand _ misschien ook m’n (schoon)dochter of zoon _ ons samen zal brengen zodat we nog eens kunnen vertellen over ons moeder, pa, de broerenzussenweekends, … en ons een mooie dag kan bezorgen!

Over ons drieën schreef ik onlangs het volgende:

Wij DRIEËN,

de jongsten van een nest  van zes

kunnen het heel goed samen vinden.

We lachen wat af,

verzinnen liedjesteksten

“When you’re down and depressed…”

We steunen mekaar door dik en dun:

voor Corona vormden we de Weegzussen

erna de Pantomedsisters!

***

pluk de dag

Je hoort of leest het zo vaak : ‘pluk de dag’.

Ook ik raak er meer en meer van overtuigd dat we NU moeten leven, niet te veel uitstellen. Wie weet zijn we morgen niet meer zo mobiel, gezond, … beschikken we niet meer over de tijd of de middelen, …

Laatst waren we in de hoppestreek. We bezochten ook het Hoppemuseum.
Daar vond ik het volgend gezegde :

Op zondag werd niet de hoppe,

maar de dag zelf geplukt.

En morgen is het zondag! Dus die dag gaan we zeker plukken : genieten van een etentje met het hele gezin (hoera, m’n kleindochtertje weer zien!), en in de namiddag staat een creatieve namiddag in Reedpool gepland.

Maar laten we niet gulzig zijn.
Dagelijks pluk ik een zonnehoed uit de tuin.
Gelukkig staan er nog veel!

Op reis in eigen land en lichaam

Ook m’n twee weken verlof zitten er op.
Dit jaar vulde ik die met drie vierdaagsen.
Eerst trok ik met acht vrouwen naar Viane voor een natuurvierdaagse,
daarna verbleven m’n man en ik vier dagen in een B&B in Poperinge,
en de laatste vierdaagse was in Loppem voor eutonie.

Verwacht van dit stukje geen ‘evaluatie’.

Ik vertel niet welk verblijf me het best beviel.

Het was drie keer uit een ander vaatje tappen.

In de Vlaamse Ardennen vond ik rust in het Raspaillebos.

In dit kapelletje ‘Iffraken’ zette ik m’n plooistoel en even woonde ik er zonder zorgen…

Ik genoot van

het ontdekken van ‘het mooie in het lelijke’ in de Dodengang in Diksmuide,

de uitleg van het groeien van de hoppe in het Hoppemuseum in Poperinge,

het Gedichtenparcours in Watou en

de picknick met vrienden, de wandeling in de Blankaart, het fietsen en het varen met de fluisterboot tijdens de Naturathlon in Woumen.

En in de Priorij van Bethanië vond ik mezelf terug…

De hoge, ruime gangen en kamers gaven me rust.

Ik leerde er om altijd nieuw te zijn en niets te forceren.

‘Het is zoals het is’.

Praatje@tVaartje

In de creatiefste tuin van Vlaanderen, ’t Vaartje in Lissewege, kan je me deze zomer zo nu en dan vinden.

Dit pop-up ART ontmoetingscentrum met een open blik op cultuur, kunst, vriendschap en gezelligheid heeft een hele mooie tuin.

Elke vrijdagnamiddag kan je er van 15 tot 16u30 terecht voor een Praatje@tVaartje.

De boomgaard wordt omgetoverd tot een Salon des Poèmes, waar woordkunstenaars toehoorders boeien met zelfgeschreven poëzie, kortverhalen, of zoals ik, met blogjes.

De speeddates leveren verrassende contacten op.

Ik praatte er met onbekenden over ‘koetjes en kalfjes’: de Coronamaatregelen, homoseksualiteit, m’n vader, kleur geven aan je zomer, dialecten, …

Ik leerde er ook drie dichters kennen: Debora Kyndt, Riet Vanhaecke en Stefaan Brugghe.

We don’t have Wi-Fi

we talk to each other

Het maakt me niks uit welke
kleren je draagt. De auto waar
je mee rijdt. De schoenen die
je aan hebt.

Het kan me niks schelen of
je in een kasteel of een hutje
woont. Je kleur, je gestalte,
ik kijk er dwars doorheen.

Het maakt me niet uit of je voor of
tegen iets bent. Of je liever drukte
of rust hebt. Een vette of eerder
magere portemonnee.

Ook je karakter, je studies, je
loopbaan zijn niet van belang.
Of je beperkt bent of eerder
als normaal beschouwd wordt.

Of je nu groot, klein, dik of dun
bent. Getekend door het leven of
juist fris en monter. Dit alles staat
los van je ware wezen.

Wat mij interesseert is wat jij
in de wereld brengt. Of jij kleuren
ziet of niet. Of je mensen wil
verenigen, ondanks alles.

Ik ben geboeid door zielen die
trillen op de mooiste frequentie,
die van Liefde. Zij zijn de mensen
die daarvoor niet wijken.

Zij dragen over alle grenzen heen,
hun steentje bij tot verbinding.
Ze volgen hun hart, zonder angst,
ze zien het grotere plaatje.

Voor hen zijn woorden als respect,
acceptatie, relativeren, overstijgen
geen loze uitingen. Neen, het is één
solide brok ziele-zijn.

Debora Kyndt
3 juli 2021

Dit mooi kaartje met ontroerde tekst kocht ik van Riet Vanhaecke, een kranige 82-jarige vrouw.

Een derde dichter die ik er leerde kennen is Stefaan Brugghe.
Hij schrijft hele fijne poëzie die z’n vrouw in mooie kalligrafie omzet en ze dan inkadert.
Ik mag van hem hier dit gedicht over Brugge publiceren:

‘k en Brugge in men erte
(ik heb Brugge in mijn hart)

Molens wieken
de toegangspoorten verdedigend
Van ’t Zand naar Steenstraat
de markt opdaveren op kasseien
waar koetswielen mest kotsen
Het ‘belle’ en klokken kronen
en klingelen het Belfort
De rijen Reien van bootjes
De Burg het geborgte der burgemeesters
bewakers van ’t Heilig Bloed
’t Minnewater mint en ontgint
als grondstof tot Brugse
Zot
in mijn hoofd
Pleintjes van alle markten
thuis
voor toeristen
Vlaamse primitieven treden op
in kleurrijke kaders te Groeninghe
en lenen hun namen
aan standbeelden te bewonderen
vanop trapjes langs gevels
die zicht geven op een versteend
middeleeuws Montmartre
A cappella klinkt in ’t concertgebouw
‘k en Brugge in men erte

verlofweek 1 zit er op

Een tijdje terug moest ik beslissen welke weken in deze zomervakantie verlof wou nemen. Omdat ik heel graag op fotoreis naar Frankrijk wilde, koos ik er dit jaar voor de drie weken bouwverlof (van m’n man en zoon), dit jaar op te splitsen in een blok van één week eind juni en de twee laatste weken van juli.
Jammer genoeg heb ik m’n fotoreis moeten opzeggen. Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik het zelf nog niet veilig genoeg vind om naar het buitenland te reizen: ik heb nog maar één COVID-vaccin gekregen… Bovendien ben ik mantelzorger voor m’n schoonmoeder die al op twee weken kortverblijf na, van begin april in het ziekenhuis ligt. Het is schrikken en verwerken als een slecht genezende wonde van een openenkelbreuk leidt tot een onderbeenamputatie…

Spiegeltje,

spiegeltje

in de hand…

Ik nam me voor om elke dag iets leuks te doen…

zondag 27/6m’n verjaardag vieren met het gezin
maandag 28/6etentje om de congé in te zetten in Damme, Golf
dinsdag 29/6mantelzorggedichtenwandeling in Brugge
woensdag 30/6presentatie cultuurvoorstellingen in de Kleine Beer
donderdag 1/7ontbijt in Birnu met vrienden en een bezoek aan de Warandeputten
zaterdag 3/7verjaardagsparty zus
zondag 4/7bosbad in Bulskampveld

M’n voornemen om elke dag iets leuks te doen is me gelukt. De aandachtige lezer merkt misschien op dat ik vrijdag 2 juli niet vermeldde. Dat was m’n enige off-day: een hele dag migraine!

Mijmeren tussen de boterbloemen

In de bijenvriendelijkste tuin van Vlaanderen kwamen we afgelopen dinsdag met acht vrouwen samen om te mijmeren tussen de boterbloemen.

Ik laat je meegenieten van m’n foto’s en schrijfsels (zandloper, woordgedicht, cascade en rondeel).

ZANDLOPER

vogelgefluit op de achtergrond
zeven vrouwen zitten
rondom mij
boterbloemen
zijn het
één voor één
enthousiast, schrijvend en ontspannen

WOORDGEDICHT BLAUWEREGEN

B ibliotheek-
L aan:
A ttentie!
U itzonderlijk
W it
E n
R oze
E norm
G eurend
E cht
N oemenswaardig

CASCADE

Een bijenhotel,
wil jij hier echt verblijven?
Ik eigenlijk niet.
Geef mij maar een gezellige B&B:
brood en een bed.
Een bijenhotel
voorziet me misschien wel van honing…
Maar gelet op al dat gezoem ;
wil jij hier echt verblijven?
Ik zoek rust
dus
ik eigenlijk niet.

RONDEEL

Mijmerend tussen de boterbloemen

in de mooiste bijenvriendelijke tuin van Vlaanderen

samen met initiatiefnemer Ingrid, mooimaker Monique, enthousiaste Edith, vreemde Viviane, je ne Geneviève, humoristische Hilde en chocoladelover Chantal.

Ik schrijf er een cascade over een bijenhotel.

Er is een overvloed aan geel te zien ;

en toch is het de geur van de witte, violette en roze seringen die me bijblijft.

In de mooiste bijenvriendelijke tuin van Vlaanderen

mijmerend tussen de boterbloemen.